çaydanlık gibi aslında hayatımız, kaynama noktamıza geldiğimizde hepimiz ya kendi kendimize  yada çevremizdekilere fokurduyoruz ; oysa kendimizi dingillemek için onca sebep varken,bilmeden yaptığımız çıkışlar kimi zaman bizi karanlık bir yola sürüklüyor yada duvara çarpmamıza sebep oluyor ve kaybolup gidiyoruz.. oysa çok daha kolay mutlu olmak,yüzümüzü güldürmek,sevdiklerimize değer vermek çünkü şu üç günlük dünyada kimse kalbi kırk dolaşmayı yada fokurdama sonucu yara almayı haketmeyecek kadar değerli, Allah da bunu istemiyor mu , her kulunun mutlu ve keyifli olmasını ? her şeye rağmen...