Boşluk...

       Boşluk.. çok derin bir anlamı var bence hem içimizdeki boşluk, hemde hayatımızda ve çevremizde yaşadığımız boşluk, içimizdeki boşluğu doldurmak yada derdimize çare bulmak tek başına biraz zor olabiliyor, illa bir dost yada arkadaşın yardımı gerek ama buna gerek duymadan bunu başarabilenler de şanslı kişiler bence bu hayatta.. çünkü iç dünyadaki olayları kolay kolay atlatmak yada doldurmak gerçekten meziyet istiyor..

       Çevremizdeki;  boşluğu doldurmakta,  insanın sosyalleşmesine bağlı. Sen kendini ne kadar geliştirir, yeni ufuklara pencereni açarsan o derece mutlu ve huzurlu olursun, tabi  bu kimi zaman ters de tepebiliyor, çok sosyalleşmek bir süre sonra insanın iç dünyasını iyice bunaltıp her şeyden  biranda sıkılma hissi getirebiliyor ki, o zaman her şeyden kaçıp, bir köye yerleşmek kaçınılmaz son oluyor.. demek ki her şeyi kıvamında tadında yapmak, yaşamak gerek bu hayatta; ne kendini soyutlayıp izole edeceksin her şeyden, herkesten nede çok çok abartıp her yerde, her şeyde bulunmaya çabalıyacaksın..

        Sevdiğin,anlaştığın,kişiler yada olayların içinde bulunmak, hem huzur hemde mutluluk getiriyor ve hayattan zevk alıyorsun çünkü yaşamak hayattan keyif alınca güzel...  yoksa dere kenarında taş olarak yaşar üstüne bir kuş konmasını bekleyerek yaşlanır giderdik...