komşuculuk..

     Komşuluk: öldü mü be gülüm.. belkide öldü evet, artık bahçeli evlerin sayısı git gide azalıyor ve eski sokak kültürü de çoktan kayboldu bile, kutu gibi yüksek yüksek blokların içine sıkışmış insanlar topluluğuyuz ne yazık ki..  hatta bundan gurur duyup sevinenler bile var ya, akıl alır gibi değil. Oysa başı sıkışınca ilk yardım isteyeceği yan komşusu olacak ama daha adını bile bilmiyordur, nasıl yardım isteyecek şaşkın..

     Eskide kaldı; milletin birbirine yardım ettiği dönemler, bir aile gibi yaşamak, birbirinin evine girip çıkmak, mutfakta birlikte zaman geçirmek... oysa bunların hepsi ne kadar içten ve sıcak davranışlar, hareketler insan özlem ile anıyor sadece artık. Belki tek tük de olsa vardır ama sayıları azımsanacak kadar az ve nadir. Tıpkı nesli tükenmek üzere gibi.

    Atalarımız ne güzel dillendirmiş oysa zamanında: '' Ev alma komşu al diye.. '' bu sözü dinlemeliyiz bence, ve sevdiğimiz değer verdiğimiz kişiler olmalı komşularımız. Başta da dediğim gibi ne zaman bir sorun olsa ilk yardıma koşacak kişidir komşu..